Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας από την Αννα Κορτέση

loading…


Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας σηματοδοτεί τις θυσίες και τα επιτεύγματα των γυναικών όλου του κόσμου για πάνω από έναν αιώνα.
Η 8η Μαρτίου όμως ως παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας καθιερώθηκε προς τιμή δύο αποκλειστικά γυναικείων απεργιακών κινητοποιήσεων που έλαβαν χώρα στις ΗΠΑ τον 19ο αιώνα.

Η πρώτη πραγματοποιήθηκε στις 8 Μαρτίου 1857, όταν οι εργαζόμενες στις βιοτεχνίες ενδυμάτων της Ν. Υόρκης ντυμένες στα λευκά, διοργάνωσαν μεγάλη πορεία, διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, την μείωση του ωραρίου από 16 σε 10 ώρες, φωτεινές και υγιεινές αίθουσες εργασίας, κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων, ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, μεροκάματα ίσα με των κλωστοϋφαντουργών και των ραφτών. Η διαδήλωση δυστυχώς βάφτηκε κυριολεκτικά στο αίμα.

Αργότερα το 1900 συνεχίζονται πιο δυναμικά οι αντιδράσεις και ιδρύονται μεγάλα σωματεία υπερ των εργαζομένων στις Ηνωμένες Πολιτείες και διεξάγουν μαχητικούς αγώνες, που καταστέλλονται βιαίως. Οι συνθήκες συνέχιζαν να είναι αξιοθρήνητες στα εργοστάσια και οι γυναίκες δέχονταν πρόστιμα για τα πλέον απίστευτα πράγματα όπως γιατί γελούσαν, μιλούσαν, τραγουδούσαν εν ώρα δουλειάς. Οι υπερωρίες ήταν υποχρεωτικές και συχνές, χωρίς πληρωμή γι’αυτές.

Το 1903 παρουσιάζεται στην Αγγλία η οργάνωση WSPU (Women’s Social and Political Union) με πρωτοβουλία της Εμιλυ Πάνκχερστ, ένα κίνημα των «σουφραζετών», που ξεσηκώνει για το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες. Οι σουφραζέτες έγιναν στόχος γελοιοποίησης πολλές φορές, αλλά και φυλακίστηκαν, όμως δημιούργησαν πολλές σοβαρές δυσκολίες στις κρατικές αρχές. Αξιοσημείωτο είναι ότι πολλές ηγέτες σουφραζέτες δεν έδειξαν ενδιαφέρον για την εκμετάλλευση των εργατριών και δεν στήριξαν το κίνημά τους.

 

Το Φεβρουάριο του 1909 στην Ν. Υόρκη, έγινε η 2η μεγάλη μακροχρόνια απεργιακή κινητοποίηση με σύνθημα «Ψωμί και Τριαντάφυλλα», που κράτησε σχεδόν 13 βδομάδες και συμμετείχαν πάνω από 20.000 εργάτριες οι οποίες ξυλοκοπήθηκαν, σύρθηκαν στα δικαστήρια αλλά η απεργία διαλύθηκε όταν έγιναν συμβιβασμοί στις περισσότερες επιχειρήσεις. Αξίζει να σημειώσουμε το θάρρος και το πείσμα αυτών των γυναικών.

 

Το 1910 στη 2η Συνδιάσκεψη των Εργαζομένων Γυναικών στο Σοσιαλιστικό Συνέδριο της Κοπεγχάγης, η Γερμανίδα ΚΛΑΡΑ ΤΣΕΤΚΙΝ (1857-1933), εμπνευσμένη από τους αγώνες των Αμερικανίδων εργατριών, ως φόρο τιμής στις 2 ιστορικές διαδηλώσεις του 1857 και του 1909, πρότεινε και αποφασίστηκε να ορισθεί η 8ηΜαρτίου σαν Παγκόσμια Ημέρα τωνΓυναικών η οποία το 1975 καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ και από τότε γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο.

Μετά από αυτήν την μικρή αναδρομή η 8ηΜαρτίου θα πρέπει να είναι σημείο αναφοράς ώστε να σκεφτούμε όλες οι γυναίκες και οι μητέρες τον ρόλο μας ιδιαίτερα στην σημερινή εποχή και να συνειδητοποιήσουμε ότι το ζητούμενο δενείναι τελικά να κατακτήσουμε οι γυναίκες την εξουσία και να γίνουμε νομείς αυτής και των προνομίων της αλλά να συνδράμουμε ουσιαστικά με την ευαισθησία και την βιωματική γνώση στην καλυτέρευση των συνθηκών της ζωής μας.

 



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *