Αποκλειστική συνέντευξη του Αχιλλέα Μωραΐτη

Είναι κάποιες φωνές που σε ταξιδεύουν μαγικά σε μονοπάτια μουσικά, σ’ αυτά που έχεις ανάγκη να περπατήσεις.

Γράφει: Βάσω Κανιώτη

Είναι κάποια τραγούδια που αγγίζουν την ψυχή σου και την κάνουν να ανοίγει τα φτερά της για να πετάξει ψηλά, σε κόσμους που, ίσως, κρυφά ονειρεύεται. Μια τέτοια φωνή είναι και η φωνή του Αχιλλέα Μωραΐτη. Η ηλικία του αρκετά νεαρή αλλά η πορεία του στον χώρο της μουσικής πολύχρονη. Πρόσφατα είχαμε την χαρά να »κεραστούμε» μεθυστικές <<Σταγόνες παραδείσου>> απο τα χέρια του Αχιλλέα όταν εκείνος κυκλοφόρησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο.

Σήμερα ο Αχιλλέας είναι εδώ, να μας πάρει από το χέρι και να μας κάνει συνοδοιπόρους στα μουσικά ταξίδια που κάνει η ψυχή του κι εμείς όλο ανυπομονησία να σεργιανίσουμε στον δικό του κόσμο.

Αχιλλέα καλώς ανταμώσαμε..

Λένε ότι οι άνθρωποι βάζουν τις τέχνες στην ζωή τους γιατί αυτές συνήθως αποτελούν ένα μέσο έκφρασης γι’αυτούς. Για σένα ποιος  ήταν ο κύριος λόγος που θέλησες να ασχοληθείς με την τέχνη της μουσικής;

ΑΠ- Η αλήθεια είναι ότι δε μπορώ να με φανταστώ να κάνω κάτι άλλο. Δεν ξέρω με τι άλλο θα μπορούσα να ασχοληθώ, δεν είναι πολλά πράγματα πάντως που να μην τα βαριέμαι γρήγορα. Κάπως έτσι, λοιπόν, ξεκίνησε η ενασχόλησή μου με τη μουσική.

Αν και αρκετά νεαρός στην ηλικία έχεις μια πολύχρονη πορεία στο χώρο. Θα ήθελα να μοιραστείς μαζί μας τις θύμησες σου από αυτή την πορεία και να μας ξεναγήσεις στον μουσικό σου κόσμο.

ΑΠ- Οι πρώτες αναμνήσεις που έχω από αυτό το ταξίδι είναι τα πρώτα μου βήματα στο κλασικό βιολί, οι πρώτοι “σοβαροί” ήχοι που έβγαλα μουσικά. Από εκεί βρέθηκα στην εφηβεία να μαθαίνω μόνος μου ηλεκτρική κιθάρα και να συμμετέχω σε γκρουπάκια και μέσα από όλα αυτά τα ερεθίσματα κατέληξα το 2014 να ξεκινάω την προσωπική μου καριέρα, όντας αυτόνομος, πλέον, καλλιτέχνης.

Αχιλλέα πρεσβεύεις τον τίτλο του τραγουδοποιού, που σημαίνει ότι δεν περιορίζεσαι μόνο στην ερμηνεία αλλά ασχολείσαι και με την σύνθεση και την στιχουργική. Πόσο  εύκολο ή δύσκολο είναι, λοιπόν, να »γεννηθεί» ‘ένα τραγούδι εξ ολοκλήρου από τα δικά σου χέρια;

ΑΠ- Το να γράψω ένα ολοκληρωμένο τραγούδι πλέον δεν είναι κάτι δύσκολο, το να έχει κάτι να πει όμως το συγκεκριμένο τραγούδι θέλει δουλειά. Έχω στο συρτάρι, που λέμε, γύρω στα πενήντα ή εξήντα τραγούδια αλλά αυτό δε σημαίνει ότι είναι όλα καλά. Πάρα πολλά από αυτά δε θα βγουν ποτέ στον κόσμο.

Με ποιούς επιθετικούς προσδιορισμούς θα χαρακτήριζες την μουσική σου; Ποια είναι τα ακούσματά σου γενικότερα; Με τι αγαπάς να γεμίζεις τον κενό σου χρόνο μουσικά;

ΑΠ- Αν και δεν είμαι πολύ φίλος με τις ταμπέλες οποιουδήποτε τύπου αν θα έπρεπε να ονομάσω κάπως τη μουσική μου θα έλεγα ότι εμπίπτει σε αυτό που – κακώς κατ εμέ – αποκαλούμε έντεχνο. Από εκεί και πέρα βέβαια το τι θα ακούσω όχι ως καλλιτέχνης αλλά ως ακροατής είναι θέμα διάθεσης, παρέας, καιρού κ.ο.κ. Υπάρχουν βέβαια και ήδη που δε μπορώ να ακούσω, δε μου λένε τίποτα προσωπικά, αλλά ευτυχώς είναι λίγα.

 

Τον περασμένο Φεβρουάριο κυκλοφόρησε ο πρώτος σου προσωπικός δίσκος που φέρει τον τίτλο <<Σταγόνες Παραδείσου>> και πρόκειται για μια δουλειά την οποία έχεις επιμεληθεί ολοκληρωτικά εσύ, σε ό,τι αφορά την σύνθεση, την μουσική, τον στίχο, την ενορχήστρωση αλλά και την επιμέλεια του εξωφύλλου. Πες μας λίγα λόγια γι’ αυτό.

ΑΠ- Οι “Σταγόνες” είναι η πρώτη μου αμιγώς προσωπική δισκογραφική δουλειά και ήταν ένας δίσκος που κουβαλούσα τόσο μέσα μου όσο και στις ζωντανές εμφανίσεις από το 2014, μια δουλειά που έγραψα και ξανάγραψα πολλές φορές μέχρι να τη δώσω στον κόσμο και μία δουλειά που είχα ανάγκη να έχει τα χρώματά μου, το στίγμα μου. Ήταν μία διαδικασία που πολλές φορές δεν ήταν εύκολη αλλά είμαι περήφανος τόσο για το αποτέλεσμα όσο και για το ότι το έκανε με ίδιες δυνάμεις.

Γνωρίζουμε ότι πέραν του προσωπικού σου δίσκου έχεις συμμετάσχει και σε δουλειές άλλων καλλιτεχνών, σε κάποιους από αυτούς δίνοντας την ερμηνεία σου και σε κάποιους άλλους δίνοντας την μουσική σύνθεση και τον στίχο σου. Θα ήθελες να μας μιλήσεις γι’ αυτές σου τις συνεργασίες;

ΑΠ- Έχω κάνει αρκετές συνεργασίες μέχρι στιγμής, ετοιμάζω και αρκετές ακόμη. Μερικές από αυτές είναι η συμμετοχή μου ως ερμηνευτής του ομότιτλου του δίσκου κομματιού στο άλμπουμ της Αγγελικής Καραπάνου και του Χρήστου Παπανίκου “Κάβο Αμόρε” που κυκλοφόρησε από τον Καθρέφτη τον περασμένο Μάρτιο, η ερμηνεία μου στα “Κύματα” σε στίχο και μουσική της Στέλλας Πετρίδου που επίσης κυκλοφόρησε την περασμένη άνοιξη και η συμμετοχή μου ως συνθέτης, στιχουργός, ενορχηστρωτής και σχεδιαστής εξωφύλλου στο άλμπουμ του Στάθη Δημητρουλάκου με τίτλο “Ο τελευταίος σταθμός” που κυκλοφόρησε τον Οκτώβρη.

 

Κάποιοι πιστεύουν ότι ο καλύτερος τρόπος για να περιγράψει κάποιος την αγάπη και τον έρωτα είναι μέσα από την μουσική. Εσυ συμφωνείς με αυτό; Θα ακούσουμε από σένα να υμνείται το μεγαλείο του έρωτα στις μουσικές σου;

ΑΠ- Δε συμφωνώ ως προς το ότι ο καθένας εκφράζεται όπως εκείνος νιώθει και μπορεί, δεν υπάρχει ένας σωστός τρόπος και όλοι οι υπόλοιποι είναι λάθος. Σε ό,τι αφορά εμένα οι στίχοι μου είναι πράγματι ως επί το πλείστον ερωτικού περιεχομένου.

Κρύβουν κάποια προσωπική ιστορία τα τραγούδια σου; Τι είθισται να αποτελεί πηγή έμπνευσης για σένα, τόσο για την σύνθεση όσο και για την στιχουργική;

ΑΠ- Σπανίως αφηγούμαι τις ιστορίες μου, είτε προσωπικές είτε από δεύτερο χέρι, αυτούσιες, συνήθως είναι φιλτραρισμένες μέσα από τη δική μου οπτική ή και τη φαντασία, αν θέλεις, μπαίνει και λίγο το στοιχείο του πως θα ήθελα να είναι εκτός από το πώς ειναι. Σίγουρα όμως η αφορμή βρίσκεται πάντα στην εκτός αράδας και πενταγράμμου ζωή.

Ζούμε σε μια εποχή όπου η τέχνη »αιμορραγεί», δεδομένης της άσχημης κατάστασης που επικρατεί και του εγκλεισμού. Πως αντιμετωπίζεις εσύ τα όσα άσχημα συμβαίνουν γύρω μας;

ΑΠ- Συνεχίζω να δημιουργώ, προσπαθώ να το πηγαίνω μέρα τη μέρα αλλά ας μη γελιόμαστε, ακόμη και όταν τελειώσει όλη αυτή η ιστορία τίποτα δε θα είναι όπως ήταν. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην τέχνη αλλά και σε άλλους επαγγελματικούς κλάδους. Ελάχιστοι είναι όσοι δεν έχουν επηρεαστεί σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό και πολλοί ίσως να μην καταφέρουν να ορθοποδήσουν και ποτέ.

 

Πιστεύεις ότι οι τέχνες μπορούν να εξελίξουν τον πολιτισμό μας; Μπορεί η μουσική να κάνει τον κόσμο μας καλύτερο;

ΑΠ- Πιστεύω ότι αυτό είναι το χρέος των τεχνών χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το κάνουν πάντα με επιτυχία.

Κάθε Κυριακή βράδυ έχουμε την χαρά να σε ακούμε και στο ραδιόφωνο μέσα από την εκπομπή σου που φέρει τον τίτλο <<Νότες αδέσποτες>>. Πες μας λίγα λόγια για αυτή σου την ενασχόληση. Πως προέκυψε αυτό στην ζωή σου;

ΑΠ- Αυτό ήταν μία από τις ασχολίες που μου προέκυψαν εν μέσω καραντίνας. Πάντοτε αγαπούσα το ραδιόφωνο, σε όλες του τις μορφές, ειδικά τα τελευταία δέκα χρόνια που δε βλέπω και καθόλου τηλεόραση είναι ένα μέσο που του έχω ιδιαίτερη αγάπη. Συνομιλώντας τον περασμένο Μάρτιο με το Ράδιο Αλληλέγγυοι στα πλαίσια της δουλειάς μου μου πρότειναν να αναλάβω εκπομπή και δέχτηκα με μεγάλη μου χαρά. Από τότε, λοιπόν, κάθε Κυριακή μεταξύ 8 και 10 το βραδάκι ανταμώνουμε και ραδιοφωνικά με τραγούδια που αγαπάω, κυρίως του ελληνικού αλλά και όχι μόνο ρεπερτορίου.

Το ραδιόφωνο, ομολογουμένως, αποτελεί ένα μέσο επικοινωνίας. Για σένα πόσο σημαντικό είναι αυτό το »μοίρασμα» με το κοινό σου;

ΑΠ- Είναι πολύ σημαντικό, έχω ακροατές διάσπαρτους σε όλη την Ελλάδα και παρόλα αυτά κάθε Κυριακή γινόμαστε μία παρέα, σαν να καθόμαστε σε ένα τραπέζι ακούγοντας τη μουσική μας, κάνοντας τα αστεία μας και ανταλλάσσοντας απόψεις.

 

Πώς θα ήθελες να εξελιχθεί η μουσική σου πορεία και ποια τα σχέδιά σου για το μέλλον; Μια ευχή που θα έκανες για τον εαυτό σου;

ΑΠ- Για αρχή να τελειώσει όλο αυτό που ζούμε και να ξαναρχίσω τις ζωντανές εμφανίσεις! Θα ανοίξουν τα μαγαζιά και θα έχουμε ξεχάσει να παίζουμε στο τέλος. Στη συνέχεια θα ήθελα να τελειώσω και το δεύτερο άλμπουμ που έχω ξεκινήσει σιγά σιγά να ετοιμάζω, μαζί και με κάποιες πολύ όμορφες συνεργασίες. Τέλος, σαν ευχή όχι μόνο για μένα αλλά για όλους μας είναι κάτι που λέω συχνά τώρα τελευταία, κουράγιο, αγάπη και χαμόγελο!

Που μπορεί κάποιος να βρει τον δίσκο σου;

ΑΠ- Οι “Σταγόνες παραδείσου” υπάρχουν διαθέσιμες για streaming ή/και κατέβασμα στους παρακάτω συνδέσμους:

Bandcamp: https://achilleasmoraitis.bandcamp.com/

iTunes: https://music.apple.com/gr/album/stagones-paradeisou/1500279680

Spotify: https://open.spotify.com/album/7tIjJZRYUIzOZLvnq5fAZV?si=72BbNGNRQPastFyoWTmOsQ

Deezer: https://www.deezer.com/en/album/133423442

 

Σε ευχαριστώ πολύ για την συζήτηση και για τον χρόνο σου. Ας είναι καλοτάξιδη κάθε νέα σου προσπάθεια!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ:

Ο Αχιλλέας Μωραΐτης γεννήθηκε το 1994 στην Αθήνα. Σε ηλικία 5 χρονών έκανε τα πρώτα του βήματα στη μουσική ξεκινώντας τις σπουδές του στο κλασικό βιολί.

Μπαίνοντας στα εφηβικά του χρόνια τον κέρδισε η rock μουσική κι έτσι ξεκίνησε να μαθαίνει μόνος του κιθάρα παράλληλα με τις σπουδές του στο βιολί και τα ανώτατα θεωρητικά.

Το 2010 έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή ως μπασίστας και κιθαρίστας διαφόρων συγκροτημάτων και το 2014 ξεκίνησε να ασχολείται επαγγελματικά με τη μουσική με πολλές εμφανίσεις σε μαγαζιά και συμμετοχές σε φεστιβάλ σαν αυτόνομος καλλιτέχνης.

Μετά την κυκλοφορία του πρώτου του προσωπικού δίσκου με τίτλο «Σταγόνες Παραδείσου» το Φεβρουάριο του 2020 καθώς και αρκετές συμμετοχές ως συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής σε δουλειές άλλων καλλιτεχνών συνεχίζει τις ζωντανές του εμφανίσεις.